به گزارش پایگاه خبری تایسیزنیوز،دشمن آن هنگام که نتوانست در میدان جنگ با سلاح های سنگین خود به نبرد با ایران در آسمان و دریا ادامه دهد؛ چشم به تاکتیک های نرم دوخته است. به نظر می رسد دشمن، ایرانیان را از منظر باوری تمدنی می شناسد؛ چراکه هر آن در تلاش است از این قدمت وجودی به نفع خود استفاده نماید.
تمدن اساساً نشانۀ یک دیالکتیک زنده است؛ و هر گفتگوی زنده ای را خطرهایی در کمین است. روان شناسی جنگ بر این باور است که در جامعۀ باهوش، هر فردی یک لشکر است؛ ولی خطر این عظمت در خودمحوری بیمارگون است. تک اندیشی و خودمداری قادر است با ساخت فضایی مه آلود و مسموم باعث بی توجهی به داشته ها و نادیده گرفتن نتایج مثبت کوچک و بزرگ شده و خطای شناختی بزرگی را سبب گردد؛ چراکه نادیده گرفتن مثبتها مانند یک فیلتر ذهنی عمل می کند و انسان را از دیدن آیندۀ روشن دور می سازد.
بی توجهی به این بداندیشی همچنین باعث خطری عظیم تر به نام نتیجه گیری سریع می شود. مرور دیالوگ جنگ کشور حاکی از این امر است که هر نگاهی (تزی) را آنتی نگاهی (آنتی تزی) حاکم است؛ پس باید آگاه بود که در دام بدرقصی دشمن در جهت تبدیل دیالکتیک رشدمدار به حراج نظر و نفاق افکنی نیافتیم. گاه نتیجه گیری سریع بعنوان یک خطای شناختی قادر است مسیر حرکت درک را مختل کرده و آشفتگی روانی را در صحنه گفتار سبب گردد.
در نگاه روان شناسی، جامعه باید هر آن مراقب تفکری خطرناک به نام تفکر دوقطبی باشد. داشتن خطای شناختی از جنس این یا آن در زمان جنگ بسیار خطرناک است و می تواند با هدایت مریض اذهان، به فاصله احساسی شناختی بین مردم ختم شود و به سوگیری خودی و غیرخودی دامن زند. این نوع تفکر به همراه استدلال احساسی می تواند به مقوله خطرآفرین بیش تعمیمی رویدادهای منفی نیز وصل شود؛ فضایی که در نهایت باعث تفرقه سازی در کشور می شود.
بهعلاوه، پرواضح است که جنگ آبستن انواع مشکلات اقتصادی است؛ ولی تلاش ناآگاه برای فاجعه ساز کردن تجارب می تواند ذهن را در جهت ناهماهنگی شناختی سوق داده و تلاش های متعالی کشور را منحرف سازد. بی توجهی به این خطای شناختی همچنین می تواند به اشتباهات کنترلی دیگر نیز تبدیل شود. باید به این نوع آگاهی، فراآگاهی داشت.
دشمن اکنون به دنیای گفتگوی واقعی و مجازی ایران در قالب “بایدهای دیالکتیکی رنگین” چشم دوخته است. اصحاب سخن و صاحبان قلم ایران باید همواره مراقب این نوع گزاره های گزنده در اشکال متعدد سرزنشگری، حق به جانبی، برچسب زدن و اطلاعات بازی باشند. مبرهن است که اصول و کلیات مقدس باوری کشور نیاز به بحث ندارد؛ ولی دشمن چشم به خُرده اندیشی ها، مبهم اندیشی ها، سطحی نگری ها و سخت ذهنی های ما دارد تا از کوچکترین درز به بزرگترین شکاف برسد.
پس باید آگاه بود و باز آگاه بود که جنگ، مکان مناسبی برای رقابت قدرت ها در دامن استنباط های دلبخواهی نیست. اختلافات سیاسی نظری اگرچه نشان از دیالکتیک زنده کشور دارد؛ ولی در زمان جنگ قادر است اعتماد سیاسی را زخمی کرده و یکپارچگی را چرکین سازد.
دشمن از فراآگاهی ایران می هراسد.
دکتر وفا، هیات علمی روان شناسی دانشگاه آزاد اسلامی و مرکز مشاوره امین معاونت فرهنگی دانشجویی واحد تبریز
دیدگاهتان را با ما در میان بگذارید
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.