همه ما بویژه کودکان و نوجوانان _محتاج خواندن،نوشتن،یادگیری و کسب تجربه و مهارت هستیم.و کتاب میتواند به نیاز های حیاتی و زیست آگاهانه ما جوابگو باشد.امروزه بیسوادی چنان ناپسند بوده که جامعه بیسواد جامعه عقب افتاده تلقی میشود.همه باید برای خوانا و نویسا کردن مردم بویژه کودکان و نوجوانان بکوشیم.زندگی بدون سواد تقریبا به اندازه نداشتن تغذیه سالم دشوار است.
فکر و روان مردم با مطالعه و خواندن و نشر نیز همواره مدنظر باشد و حتی امروزه کتابخانه ها با فعالیتهای متنوع به محل تفریح و فعالیتهای فراغتی و هنری مردم نیز تبدیل شده است.
بیانیه جامعه کتابداران بین المللی در یونسکو، حمایت از آموزش فردی و خود آموزی در کتابخانههای عمومی را مورد تأکید قرار داده و کتابخانهها را محلی برای توزیع اطلاعات، علم و دانش، توسعه خلاقیتها، اجراء و تقویت عادت مطالعه در سنین کودکی و نوجوان و تقویت بینش اجتماعی و حفظ فرهنگ و هویت فردی و فرهنگی قلمداد کرده است. با این وصف توجه به توسعه کتاب و کتابخوانی، مشارکت همگانی را میطلبد.
امروزه نقش کتابخانهها در افزایش سواد عمومی و اطلاعاتی، ارتقاء سطح فرهنگی، امنیت اجتماعی و تقلیل بزهکاری اجتماعی و کاهش افسردگی و تقویت نشاط عمومی، تحکیم روابط اجتماعی و خانوادگی و تقویت بنیانهای عدالت اجتماعی ثابت شده است پس به تقویت کتابخانه ها و ترویج کتابخوانی بیاندیشیم.
طبق استانداردهای یونسکو باید در هر خیابان و محله و کوچه و بازار، کتابخانههای شبانه روزی در دسترس عموم مردم باشند. روستاهای بالای سه هزار نفر جمعیت کتابخانه و تالارهای مطالعه مجهز داشته باشند.
و دسترس مردم به کتاب و کتابخانه و مراکز فرهنگی ، مطبوعاتی، هنری و سینمایی باید از سوی دولتها و مجامع و انجمنها تسریع شود.
این شعار جهانی است که 《بخوانید، بخوانید، بیاندیشید، تفکر کنید.
بنویسید، بنویسید》 و در توسعه زیر بنایی، دانش، تجربه، ابتکارات و خلاقیتهای بشری را برای جامعهای بهتر و صلح و صفا بکار بگيريد.
زنده یاد گریگوریان یکی از برجستهترین تبریزیهای دوست داشتنی که افتخار ریاست کتابخانه بزرگ عمومی نیویورک را سالها عهدهدار بود، معتقد بود که انفجار اطلاعات و انباشت اطلاعات در دست مستبدان ؛ ترفندی برای دستکاری جامعه جهانی با غرق شدن در اطلاعات هضمشده است.وارطان معتقد بود که جامعه بشری برای پیشرفت و رشد و شکوفایی خود ؛ ناگزیر به ارجگذاری جامعه معلمان ، روزنامهنگاران و کتابداران است. چرا که آنان در نشر فضائل عمومی ، اخلاقی ، آموزشی و علمی بیشترین نقش را دارند.
با این وصف ،عید واقعی ملت ایران بدون اغراق روزی است که همه با کتاب مانوس و همراه باشیم.تولید و مطالعه کتاب ،ترجمه آثار پرمحتوا خارجی، نفی سانسور و به بند کشیدن علم و تجارب انسانها با مکتوب کردن آن که سفارش پیامبر اعظم آخرین
فرستاده بزرگ پروردگار عالمیان است همه و همه باید مدنظر باشد.عید واقعی ملت ما روزی است که در دست همه در کوچه و بازار و در خانه و محل کار کتاب باشد.اگر دیدیم مثل کشورهای توسعه برای ورود و مطالعه کتاب صف بسته شد، ملت ما را توسعه گرا بدانیم .
✍🏻محمد فرج پور باسمنجی
معلم ارتباطات مراکز آموزش عالی تبریز
