((یادداشت – بهزاد ملازاده))حضرات مسئول در فدراسیون فوتبال،بخواهید یا نخواهید، پذیرفتنی باشد یا نباشد، تراکتور فراتر از یک باشگاه ورزشی، شناسنامه و محبوبِ قلبهای میلیونها نفر در مناطق ترکنشین و سراسر ایران است. از کودکانی که با عشق به این رنگ قد میکشند تا پیشکسوتانی که موی خود را در راه این تیم سپید کردهاند، همگی بخشی از یک پیکرهی عظیم و تکرارناپذیر در فوتبال این مرز و بوم هستند.
تراکتور، این تیم ریشهدار و سازنده، سالهاست که با تربیت ستارههای ملیپوش، بارِ فنی فوتبال کشور را به دوش کشیده است. زمانی که ورزشگاههای پایتخت در سکوت به سر میبرند، این خروشِ بیش از هفتاد هزار نفریِ ورزشگاه سهند است که به کالبد بیجان فوتبال ایران جانی دوباره میبخشد. شما که همواره از تصاویر این هواداران پرشور برای اعتبار بخشیدن به کارنامهی خود در مجامع بینالمللی و عکسهای یادگاری بهره بردهاید، چگونه است که هنگامِ احقاق حق، این سرمایهی عظیم را نادیده میگیرید؟
آقایان مسئول! تراکتور در حالی با تکیه بر توان خود و برخلاف تیمهای بهرهمند از بودجههای کلان دولتی، فصل پیش قهرمان جام حذفی شد و امروز مقتدرانه بر صدر جدول لیگ نخبگان تکیه زده که سالهاست در آتش بیعدالتی و داوریهای شائبهبرانگیز میسوزد. اما گویی صبر هواداران نجیب این تیم برای شما به معنای پذیرشِ ظلم تلقی شده است.
صدور حکم اخیر مبنی بر محرومیت تماشاگرانی که جانشان به نایِ این تیم بسته است، نه یک تصمیم ورزشی، که یک کجسلیقگیِ محض و همنوایی ناخواسته با رسانههایی است که جز برهم زدن آرامش منطقه و ایجاد تفرقه هدفی ندارند. هشدار میدهیم که اتخاذ تصمیمات “رنگی” و نگاه تبعیضآمیز، سمی مهلک برای امنیت و وفاق ملی است.
فراموش نکنید که فوتبال در این خطه، ابزار آرامش و شورِ زندگی است. کسانی که با احکام بیسابقه و بیپایه، سعی در تقابل با این تودهی عظیم هواداری دارند، دانسته یا نادانسته تیشه به ریشهی وحدت میزنند. به یاد داشته باشید که در پیشگاه افکار عمومی و پیشگاه تاریخ، “آنکه باد میکارد، طوفان درو خواهد کرد.”
عدالت را نه در شعار، بلکه در عمل جاری کنید.
