صدرنشین خلق موقعیت‌ها، امتیاز کم می‌آورد

عملکرد تراکتور در نیم‌فصل، اگرچه از نظر امتیازی نسبت به فصل گذشته کاهش داشته، اما از نظر جایگاه در جدول تداوم ثبات در نتایج را نشان می‌دهد. تکرار جایگاه چهارم و پنجم در سه فصل اخیر بیانگر توانایی باشگاه در حفظ سطح رقابت در لیگ برتر ایران است.

شاگردان دراگان اسکوچیچ در حالی نیم‌فصل را در رده پنجم به پایان رساندند که فاصله امتیازی میان تیم‌های بالای جدول اندک بوده و رقابت میان مدعیان سنتی لیگ، از جمله سپاهان، پرسپولیس و استقلال، به‌همراه تیم‌هایی مانند چادرملو و گل‌گهر، شرایطی فشرده و حساس را رقم زده است که سستی و لغزش هر یک در بازی‌های پیش رو، میدان را برای سایر تیم‌ها خالی می‌کند.

با وجود این جایگاه، بررسی آمار فنی مسابقات نشان می‌دهد تراکتور در فصل جاری با ۲۲ خلق موقعیت جدی، بی‌چون‌وچرا بیشترین خلق موقعیت گل را در نیم‌فصل نخست لیگ برتر به خود اختصاص داده و با میانگین ۱.۹۶ امید گل در هر بازی، از این نظر این شاخص در میان تیم‌های لیگ در رده نخست بوده است. این تیم در بسیاری از دیدارها از نظر مالکیت توپ، تعداد شوت و موقعیت‌های خطرناک، برتری محسوسی نسبت به رقبا داشته، اما نتوانسته از این برتری آماری، به اندازه کافی در جدول امتیازات بهره ببرد.

کارشناسان معتقدند تعداد بالای تساوی‌ها، مهم‌ترین عامل عقب‌ماندن تراکتور از صدر جدول بوده است. این تیم در هشت مسابقه به نتیجه مساوی رضایت داده است؛ دیدارهایی که در بسیاری از آن‌ها، تراکتور می‌توانست با استفاده بهتر از موقعیت‌های گل، به پیروزی برسد و امتیازات کامل را کسب کند.

با این حال، آمار پایین شکست‌ها، نشان‌دهنده ساختار دفاعی منسجم و ثبات تاکتیکی تیم است؛ موضوعی که سبب شده تراکتور در اغلب مسابقات، تیم بازنده زمین نباشد و کنترل بازی را در اختیار داشته باشد.

مرور تاریخی عملکرد تراکتور در نیم‌فصل‌های لیگ برتر، تصویر روشنی از مسیر تحول این باشگاه ارائه می‌دهد. این تیم در نخستین دوره لیگ برتر، نیم‌فصل را در قعر جدول به پایان رساند، اما از اواخر دهه ۸۰ شمسی، به‌ تدریج به یکی از تیم‌های ثابت نیمه بالای جدول تبدیل شد.

اوج عملکرد نیم‌فصل‌های تراکتور به دوره‌هایی بازمی‌گردد که این تیم با هدایت مربیانی چون امیر قلعه‌نویی، تونی اولیویرا، رسول خطیبی و در ادامه اسکوچیچ، توانست رتبه‌های دوم، چهارم و حتی صدر جدول را تجربه کند. بالاترین امتیاز نیم‌فصل تاریخ باشگاه نیز در لیگ بیست‌وچهارم و با کسب ۳۲ امتیاز به ثبت رسید.

چرا انتظارها بالاست؟

تراکتور در فصل گذشته برای نخستین بار در تاریخ خود موفق به کسب عنوان قهرمانی شد؛ افتخاری که سطح انتظارات از این تیم را به‌طور قابل توجهی افزایش داده است. به همین دلیل، عملکرد فصل جاری بیش از هر زمان دیگری زیر ذره‌بین هواداران و کارشناسان قرار دارد.

انتظار از تیمی که عنوان قهرمانی فصل قبل را یدک می‌کشد، تنها حضور در جمع مدعیان نیست، بلکه رقابت مستقیم برای صدر جدول و تکرار موفقیت‌ها است که باعث شده حتی تساوی‌های این فصل تراکتور نیز با واکنش‌های گسترده همراه شود.

بازی‌های فشرده و حضور همزمان در سه تورنمنت با چاشنی فیفادی

از سوی دیگر، تراکتور در فصل جاری علاوه بر لیگ برتر به‌ صورت همزمان در ۲ تورنمنت مهم دیگر نیز به میدان رفته است. این تیم در جام حذفی و همچنین لیگ نخبگان آسیا حضور دارد و باعث شده تا رقابت‌ها، فشار مضاعفی را بر کادر فنی و بازیکنان تحمیل کند.

تراکتور، بازیکنان ملی پوشی هم دارد که در فیفادی به تیم ملی ایران و ازبکستان ملحق می‌شوند، در حالی که تیم‌های دیگر لیگ برتری ایران درحال تمرین و طراحی تاکتیک هستند، تراکتور با نفرات باقیمانده و حتی نیمکت نشین کار می‌کند تا نفرات اصلی و ملی پوش آن به تیم بازگردند.

فرصت کم در تمرین و ریکاوری بین بازی‌ها، بازیکنان را از نظر جسمی و روحی در فشار قرار داده است که با نگاهی به وضعیت نتایج کسب شده، می‌توان مدیریت تیم در چنین شرایطی را قابل قبول دانست.

عملکرد تحسین برانگیز تراکتور در آسیا

عملکرد تراکتور در رقابت‌های آسیایی، به‌ویژه مقابل تیم‌های مطرح و غول‌های فوتبال قاره کهن، با واکنش مثبت کارشناسان همراه بوده و نمایش‌های این تیم، نشان‌دهنده توان فنی بالا و شخصیت بین‌المللی آن است. بسیاری از تحلیلگران، عملکرد آسیایی تراکتور را یکی از نکات برجسته فصل جاری این تیم می‌دانند.

این تیم با چهار برد و ۲ مساوی توانسته بعد از الهلال در رده دوم گروه خود و بالاتر از تیم‌هایی چون الاهلی عربستان، الوحده امارات و شباب الاهلی امارات قرار گیرد.

همزمانی حضور در سه جبهه، بی‌تردید در روند امتیازگیری لیگ نیز تأثیرگذار بوده، اما کادر فنی تراکتور تلاش کرده است با مدیریت نفرات و حفظ انسجام تیمی، از افت محسوس در نتایج جلوگیری کند.